‘Promotieonderzoek doen vereist discipline, maar het mooie is dat je vanuit je eigen nieuwsgierigheid kunt werken’

“Na mijn studie Humanistiek werkte ik als geestelijk verzorger bij het UMC Utrecht. Daarna deed ik onderzoek bij het Expertisecentrum Palliatieve Zorg Utrecht, en ik merkte dat ik het onderzoek erg interessant vond. Daarom hoefde ik niet lang na te denken toen ik de kans kreeg om promotieonderzoek te doen binnen het internationale project RAPHAEL: Integrating a palliative care approach for people with heart failure, een samenwerking van het UMCU met de Universiteit voor Humanistiek.

Aan het project doen negen Europese landen mee, en mijn onderzoek richt zich op ethische vraagstukken in relatie tot culturele verschillen en inclusiviteit, zowel in de dagelijkse praktijk van de palliatieve zorg als binnen de onderzoekssamenwerking. Ik ben halverwege en het bevalt me nog steeds erg goed.

Als werknemer promovendus maak ik deel uit van de vakgroep Zorgethiek, niet alleen als onderzoeker maar ook als docent en begeleider van bachelor- en premasterscripties. Zo krijg ik de kans om me ook als docent te ontwikkelen, en mijn onderwijsbevoegdheid (BKO) te halen. Bovendien zorgt de betrokkenheid bij het onderwijs voor meer inbedding in de universiteit als organisatie. Ik had niet verwacht dat ik het lesgeven zo leuk zou vinden. De hechte gemeenschap van studenten en docenten binnen de vakgroep helpt daarbij. Je leert echt samen.

Met andere promovendi heb ik veel contact. We hebben twee werkkamers met flexplekken en zoeken elkaar vaak bij de lunch op. Komende zomer organiseren we onze eigen schrijfretraite in een huisje op een rustige plek in het bos.

In het eerste jaar komen alle promovendi, zowel promovendi met een aanstelling als buitenpromovendi, bij elkaar in de bijeenkomsten van de Graduate School. Het doel van het eerste jaar is het onderzoeksvoorstel schrijven, en daar begeleidt de Graduate School je bij. De groep promovendi geeft je ook steun, want uiteindelijk werk je veel in je eentje en dat kan soms eenzaam zijn. Vanaf het tweede jaar volg je bij de Graduate School cursussen die aansluiten bij je eigen onderzoekstraject.

Bij de Universiteit voor Humanistiek word je echt gezien als persoon. Je hoort vaak verhalen over de academische cultuur, die soms erg hiërarchisch kan zijn, maar binnen mijn team is dat niet aan de orde. Ik heb veel contact met mijn begeleiders, er is veel aandacht voor persoonlijke ontwikkeling, en de contacten zijn informeel.

Na mijn promotie zou ik graag willen doorgaan als onderzoeker en docent. Een andere mogelijkheid is weer te gaan werken als geestelijk verzorger, maar dan wel in combinatie met onderzoek.
Als je een PhD-traject overweegt, denk ik dat het goed is om vooral te kijken hoeveel affiniteit je hebt met het onderwerp. Een emotionele band met het onderwerp is belangrijk, want gedurende de vier of vijf jaar dat je aan het onderzoek werkt, zul je ook je momenten van twijfel hebben.

Promotieonderzoek doen vereist veel discipline, maar het mooie is dat je vanuit je eigen nieuwsgierigheid aan het werk kunt gaan en je kunt verdiepen in een onderwerp waar je passie ligt. Een persoonlijke binding met wat je aan het doen bent is dan onmisbaar.”