Deze website maakt gebruik van cookies

Ramaya Soe-Agnie

‘Er is niet één manier om naar de wereld te kijken, er zijn er wel duizenden’


‘Als humanistisch geestelijk verzorger bij Defensie begeleid en ondersteun ik militairen bij levensbeschouwelijke, ethische en zingevingsvragen. Bijvoorbeeld bij burn-outklachten. De bedrijfsarts is er voor de verzuimbegeleiding, de psychiater voor onverwerkte emoties, ik ben er voor de rest. Hoe staat iemand in het leven? En hoe kan het dat hij of zij op een dag wakker wordt en het gaat niet meer? Samen trekken we die knoop uit elkaar. Een duidelijke hulpvraag hoeft er niet te zijn. Een optie is bij mij ook: tevreden raken met het niet-weten. Dat is een groot verschil met andere hulpverlening.

Ik werk op de kazerne, want het is belangrijk dat ik een vertrouwd gezicht ben en dat mensen  makkelijk bij me aankloppen. Mijn deur staat altijd open. Naast individuele gesprekken organiseer ik thema- en bezinningsdiensten, vormingsconferenties en trainingen. Commandanten geef ik gevraagd en ongevraagd advies over morele zaken. Bij mijn baan hoort ook dat ik regelmatig mee ga naar het buitenland. Zo ben ik op missie mee geweest naar Afghanistan en op oefening naar Roemenië, Bulgarije, Engeland en Italië. Deze baan vraagt veel van je en soms is het best eenzaam. Je krijgt veel vrijheid en moet zelf zorgen dat je betrokken blijft. Het is echt wat je er zelf van maakt, maar ik vind het geweldig.


Toen ik jonger was sprak ik iemand die als geestelijk verzorger in de gevangenis werkte. Ik dacht meteen: jouw baan wil ik. Pas later vroeg ik me af wat diegene precies had gestudeerd. En zo kwam ik via een omweg terecht bij de Universiteit voor Humanistiek. Daarvoor heb ik Sociaal Pedagogische Hulpverlening gestudeerd. De premaster en de master Humanistiek volgde ik naast mijn baan bij de Raad voor de Kinderbescherming. Best pittig, maar toch voelde het als een cadeautje om zo veel met ethiek en filosofie bezig te zijn. 


Door de studie ben ik als mens enorm gegroeid. Aanvankelijk dacht ik: reflecteren kan ik wel. Maar bij Humanistiek gaat het nog een niveau dieper. Ik merk dat mijn humanistische levensbeschouwing heel erg doorleefd is, zonder dat als waarheid te zien. Er is niet één manier om naar de wereld te kijken, er zijn er wel duizenden. Die zienswijze is bepalend voor mijn werk.’


Lees ook een interview met Ramaya door Human:
'Waarom militairen steeds meer zingeving zoeken', Human, 2020.

Ramaya is humanistisch raadsvrouw bij Defensie. "Door de studie ben ik als mens enorm gegroeid."