Deze website maakt gebruik van cookies

Hero of the Heart


Ik ben weer terug in Chicago, mijn vaste verblijfsplek. Het departement geestelijke verzorging in het Rush University Medical Center heet ‘Religion, health and human values’ en is een van de weinige plekken in de Verenigde Staten waar er (fulltime) betaalde onderzoeksposities voor geestelijke verzorging zijn. De meeste geestelijk verzorgers doen hun onderzoek óf (nog) in hun vrije tijd, óf krijgen maar een aantal uur per week betaald. 


Rush is een heel divers ziekenhuis. Chicago is verdeeld in een rijker noorden en een armer zuiden (met een rijkere enclave waar het huis van de Obama’s staat). Rush staat precies op de grens en verzorgt veel Latijns- en Afro-Amerikaanse patiënten uit het zuidelijke deel. Dit zijn regelmatig slachtoffers van drugsgeweld: vorig weekend werden er bijvoorbeeld 75 mensen neergeschoten, een gedeelte daarvan komt bij ons. Vaak kennen de medewerkers van Rush de slachtoffers. De geestelijk verzorgers organiseren daarom eens in de paar maanden een herdenkingsdienst om de medewerkers ruimte te geven voor hun verdriet.


Daarnaast organiseren de geestelijk verzorgers vier keer per jaar het ‘Hero of the Heart’ ontbijt. Medewerkers die iets bijzonders hebben gedaan worden genomineerd een held van het hart te worden. Afgelopen helden waren bijvoorbeeld een verpleegkundige die regelde dat een gestorven patiënt iets langer in het mortuarium kon blijven zodat een familielid die van ver moest komen nog afscheid kon nemen, en twee maatschappelijk werkers die op zoek gingen in een wijk om de identiteit te achterhalen van een patiënt die geen identiteitskaart op zak had. Door met haar foto rond te lopen in de buurt wisten ze nog net voor haar overlijden de ouders te bereiken. Deze helden krijgen een speciale onderscheiding met persoonlijke speech van de geestelijk verzorgers, altijd een hartverwarmend en ontroerend moment. 


Voor mij zijn er nog vier weken over voordat ik weer naar Nederland ga. De nieuwe studenten geestelijke verzorging komen volgende week, die ga ik lesgeven over humanistische geestelijke verzorging. Daarna sluit ik mijn verblijf af met een presentatie in het ziekenhuis over mijn onderzoek van de afgelopen maanden. Tot ziens weer op de UvH!


Annelieke schrijft in 2018 over haar ervaringen met geestelijke verzorging in Amerika. Dit vierde blog schreef ze in augustus. Geïnspireerd? Praat mee op LinkedIn